Pixar film 'Up' wint 'Palm Dog'

Aan elk bericht valt wel een hondenstaart te breien, en ja hoor: naast de Palm d'Or, de prijs voor de beste film op het prestigieuze filmfestival van Cannes, wordt er ook een - onofficiële - prijs uitgereikt aan de best acterende hond: de Palm Dog.

Dit jaar wint de hond 'Dug' (foto) uit de Pixar tekenfilm 'Up', over een hond die kan praten door een speciale halsband te dragen. De prijs wordt sinds 2001 uitgereikt en bij de vorige winnaars zien we o.a. 'Dogville' van Lars von Trier (starring: de met krijt getekende hond). Een overzicht van alle winnaars vind je op http://www.palmdog.com/.

Dit jaar was er concurrentie van een zwarte poedel in de nieuwe van Quentin Tarantino, de oorlogsfilm 'Inglorious Basterds'. Tarantina mist daarmee de 'dubbel' want hij won met Pulp Fiction al eens de echte Palm d'Or. Ook de sprekende vos in Lars von Triers horrorfilm 'Antichrist' was in de running.

De makers van 'Up' krijgen een lederen halsband met de zilveren letters 'Palm Dog' erop. 'Up' wordt pas in het najaar bij ons in de bioscopen verwacht.

(via BBC)

Hachiko wachtte 11 jaar lang op baasje

Hachiko, een Japanse Akita, wachtte 11 jaar lang tot zijn baas zou terugkeren van zijn werk. De hond kreeg er een standbeeld voor en wordt in Japan tot vandaag geëerd als hét symbool van de trouwe hond.

Hachiko leefde van 1923 tot 1935 en is in Japan gekend als 忠犬 ハチ公 (chūken hachikō, letterlijk 'trouwe hond Hachikō'). Hachiko’s baas was Hidesamuro Ueno, een professor landbouw aan de universiteit van Tokio. Wanneer Ueno naar zijn werk vertrok, namen ze afscheid aan de voordeur. ’s Avonds ging Hachiko zelf naar het dichtstbijgelegen treinstation en wachtte hem daar op. Dat deed Hachiko elke dag.

Wanneer zijn baasje een jaar later echter stierf, hield de hond deze routine aan en bleef in het treinstation wachten op zijn baas, 11 jaar lang. Pendelaars en bedienden dachten dat de hond op iets anders wachtte of gewoon een beetje rondzwierf. Toen ze beseften dat hij op zijn overleden baas wachtte, kregen ze medelijden en gaven hem regelmatig eten en drinken.

Sceptici zeiden dat de hond terugkwam, omdat hij eten kreeg. Anderen merkten op dat de hond enkel ’s avonds kwam, wanneer de trein in het station verwacht werd.

Een van de leerlingen van professor Ueno stelde in de loop der jaren vast dat de hond bleef komen, enkel op het tijdstip van de avondtrein en publiceerde hierover in de krant, waarna de hond nationale bekendheid kreeg.

Hachiko kreeg een standbeeld in het treinstation Shibuya en de hond zelf was aanwezig tijdens de inhuldiging. Na de tweede wereldoorlog was het standbeeld wel beschadigd, maar het werd heropgericht door de zoon van de artiest die het destijds maakte. Het is vandaag nog altijd een populaire ontmoetingsplaats in Japan.

In België kennen we de organisatie HACHIKO, een door het ministerie erkende organisatie die gehandicapten helpt door voor hen hulphonden op te leiden.
(via: digitaljournal)

UPDATE: het verhaal van Hachiko is nu ook verfilmd door een Westers regisseur. Hachiko: A Dog’s Story is een film van Lasse Hallström en is een remake is van het Japanse Hachiko monogatari. Met o.a Richard Gere, Joan Allen en Forest als de hond Hachiko. Vanaf 1 oktober in de zaal.

(bron: filmtotaal)

Marmaduke naar het witte doek?

In Hollywood Reporter lezen we dat 20th Century Fox plannen heeft voor een filmbewerking van Marmaduke, een krantenstripverhaal van Brad Anderson dat al sinds 1954 gepubliceerd wordt. Tom Dey (Shanghai Noon) is alvast aangesteld als regisseur.

De strip handelt over de familie Winslow en hun ondeugende Duitse dog Marmaduke. De hond was eerder al op het scherm te zien in verschillende afleveringen van de animatieseries Heathcliff en Garfield and Friends.

Omdat het project nog in de kinderschoenen staat, wil Fox nog geen verdere details over de film kwijt. Zo is het nog niet duidelijk of we ons mogen verwachten aan live-action, animatie, of een combinatie van beide.

(via: Filmtotaal.nl)