Honden beschermen Duitse schapen tegen wolven

De Saksische deelstaatregering heeft de hulp ingeroepen van twee Pyreneese berghonden, om schaapskuddes te beschermen tegen wolven.

Wolven zijn een beschermde diersoort in het Oost-Duitse Saksen en het gaat er goed met de wolvenstand. Inmiddels leven er 45 exemplaren, in vijf roedels - de grootste populatie in Duitsland.

Keerzijde van dat succes op het vlak van natuurbescherming is dat er de afgelopen jaren in Saksen zo'n tweehonderd schapen zijn gedood door wolven. Schaapherders maken zich dan ook zorgen.

De twee Pyreneese berghonden Ben en Carlos moeten de kuddes nu beschermen tegen wolven die zich niets aantrekken van bijvoorbeeld elektrische hekken om schapenweides. De Pyreenese berghond wordt al eeuwenlang ingezet ter bescherming tegen wolven.

(via Nieuws.nl)

(foto via doggy.net)

’Zwart schaap bereidt kudde voor op honden'

'Het is geen kwestie van wat schaapjes in de wei zetten en klaar is kees. Nee, het samenstellen van een kudde is een complexe zaak, weet Aad Kleyweg van de agrarische vereniging Vockestaert te vertellen in het Algemeen Dagblad.

Kleyweg zet binnenkort voor het eerst honderd ooien en twee rammen uit om onder leiding van de vrouwelijke herder Laura Hoogerwerf het gras in het recreatiegebied Midden-Delfland te kortwieken.

'Er moeten leidschapen tussen zitten die het voortouw nemen. Ook is een zwart schaap in een kudde noodzakelijk om de beesten te laten wennen aan de kleur zwart. Zo zijn ze straks minder bang voor de zwarte honden die ze opdrijven,' vertelt Kleyweg.

Het kan ook omgekeerd: de berghond van Maremmen en Abruzzen (foto) is net wit van kleur opdat hij van jongsaf zou kunnen opgroeien tussen de schapen. Zo zijn de schapen hun bewaker gewend en door zijn witte kleur ziet de schaapsherder beter het verschil met een wolf.

Beroep: schapenherder

'In Nederland zijn ongeveer dertig kuddes', vertelt schapenhoeder John Sterrenburg in BN/De Stem . 'En het worden er steeds meer.' Sterrenburg vertelt op boeiende en ietwat laconieke toon over zijn vak. Hieronder vind je een fragment, het volledige verhaal lees je hier.

'... Met mijn hond Dara gingen we naar Middelbeers, voor een cursus schapendrijven. Ik had niet zo'n zin in wéér een behendigheidstraining, dus dit leek me wel leuk. Dat was de eerste keer dat ik met schapen in aanraking kwam. Vanaf toen ben ik er langzaam ingerold. Ik ging vrijwillig wat kuddes begeleiden. In de Dordtse Biesbosch, Loenen, Ermelo. Daar heb je veel heides. Heides zijn ideaal voor beginners, daar kan niks gebeuren. In die periode heb ik veel ervaring opgedaan...'
'... Onder politiebegeleiding ging ik met honderd schapen door de stad. Langs terrassen, door winkelstraten... Dan moet je een paar goeie honden hebben hoor. In de winkelstraat ging het een beetje mis. Verschillende schapen zagen hun spiegelbeeld in de winkelruit, maar dat snapten ze natuurlijk niet. Die liepen dan ook keihard tegen de ruit aan...'
'... Ik kijk daar niet meer van op, de gekste dingen gebeuren als je met zo'n kudde op stap bent. Zo ligt er regelmatig een in de sloot, soms moet ik er zelf achteraan. Ik heb dan ook altijd schone kleren bij me. Eén keertje niet. Toen liep ik zelf in het donker de sloot in, het was onbekend terrein. Maar ik kon me dus niet verschonen. Dan duurt de dag lang hoor...'